پروبیوتیک، پربیوتیک، پست بیوتیک و پارابیوتیک از انواع تقسیم بندی بیوتیک ها در صنعت دام طیور و آبزیان است. در این مقاله تفاوت این چهار گروه به اختصار آمده است. جهت مطالعهی مقالهی کامل هر کدام از گروهها میتوانید به روی لینک آن کلیک کنید
پروبیوتیک
پروبیوتیکها میکروارگانیسمهایی بوده که در مقادیر معین به جیره اضافه و باعث بهبود سلامت روده و سیستم ایمنی میشود. فعالیت پروبیوتیکها باعث محدودیت فعالیت پاتوژنهایی مانند ایکلای، سالمونلا، کمپیلوباکتر و کلستردیوم میشود.
تولیدکنندگان با استفاده از پروبیوتیک میتوانند به سوی پرورش و تولید بدون دارو (خصوصا آنتی بیوتیک) بروند.
پربیوتیک
ترکیباتی که به عنوان پربیوتیک دسته بندی میشوند در ابتدا توسط Gibson و Roberfroid تعریف شده و به عنوان ترکیبات غذایی غیر قابل هضمی تعریف شدند که یک یا چند باکتری مفید گوارشی را افزایش، سلامت روده را بهبود و سلامت میزبان را بهبود میبخشد
پست بیوتیک
ترکیبات پست بیوتیک محصولات متابولیک تولید شده توسط باکتریهای لاکتیک اسیدی هستند. ترکیبات بسیاری در این تعریف قرار میگیرند مانند باکتریوسین، اسید چربهای کوتاه زنجیر، ۲-فوران کربوکس آلدئید، بنزن استیل آلدئید، اتانول و … . پست بیوتیک ها رشد و تکثیر گونههای پاتوژن بسیاری را در روده مهار میکنند. خصوصا این ترکیبات بر باکتریهای گرم منفی مانند اشریشیاکولی، سالمونلا تیفی موریوم، کلستردیوم پرفرنجس، لیستریا مونوسیتوژنز و انتروکوکوس مقاوم به ونکومایسین موثر است. تمامی باکتریها متابولیت تولید میکنند اما تنها متابولیت های باکتری لاکتیک اسیدی پست بیوتیک نامیده میشوند.
پارابیوتیک
پروبیوتیکها حاوی سلولهای زنده و مرده با عمر قفسهای پایین هستند. تحقیقات ثابت کردهاند که سلولهای مردهی پروبیوتیک میتواند شکسته شده و متابولیتهایی بیواکتیو آزاد کنند. غیر فعالسازی پروبیوتیکها توسط گرما، ترکیبات شیمیایی مانند فرمالین، اشعه دادن با اشعه گاما یا ماورا بنفش و امواج صدا (اولتراسونیک) انجام میشود. فرایند غیر فعال کردن ممکن است بر ساختار ترکیبات سلولی تاثیر گذاشته و منجر به تغییرات فعالیت تعدیل سیستم ایمنی آن شود. لغت پارابیوتیک یا پروبیوتیک روح جهت اشاره به سلول میکروبی غیر زنده شکسته شده، بدون تغییر و یا عصاره سلولی (ترکیب شیمیایی کمپلکس) بوده که در صورت مصرف به میزان کافی از طریق خوراکی و یا موضعی فوایدی برای انسان و یا حیوان دارد.
پروبیوتیک، پربیوتیک، پست بیوتیک و پارابیوتیک به شکل افزودنی در خوراک دام، طیور، آبزیان و زنبور عسل استفاده شده و باعث افزایش تولید و بهبود سلامت حیوان میگردد.
